Valuta omrekenen

Hoe werkt valuta omrekenen?

Een valutakoers vertelt hoeveel eenheden van valuta B je krijgt voor 1 eenheid valuta A. Stel: 1 EUR = 1,08 USD. Dan krijg je voor €100 dus 100 × 1,08 = $108. Wil je de andere kant op? Gebruik de inverse koers: 1 USD = 1 / 1,08 = 0,925 EUR, dus $100 = €92,50.

Bij omrekening tussen twee niet-euro valuta — bijvoorbeeld dollar naar pond — gebruikt de calculator de euro als 'tussenstation': eerst USD → EUR, dan EUR → GBP. Dat is precies hoe banken het ook doen, en dat is meteen ook waarom je twee keer een wisselmarge betaalt als je via een bank van USD naar GBP wisselt.

De 20 valuta in deze calculator

Naast de euro vind je hier de belangrijkste reservevaluta van de wereld plus enkele regionale grote spelers en de twee bekendste cryptomunten:

Marktkoers vs bankkoers — let op de spread

De koers die je hier ziet is de zogenaamde 'mid-market' of marktkoers, ook wel interbancaire koers genoemd. Dat is de prijs waarvoor banken onderling handelen en die je terugziet op Google, Bloomberg en de ECB-website. Maar dat is NIET wat je krijgt als particulier.

Wanneer je geld wisselt of een internationale betaling doet, rekent je bank of wisselkantoor een 'spread' — het verschil tussen koop- en verkoopkoers — van typisch 1 tot 3% in normale omstandigheden. Plus vaak nog een vaste fee van € 5 tot € 25. Op een wisseltransactie van € 1.000 ben je dus al snel € 30–€ 50 kwijt voordat je doorhebt wat er gebeurt.

Goedkopere alternatieven zijn online valutabrokers (Wise, Revolut, N26), die typisch 0,3 tot 0,5% spread hanteren en de mid-market koers transparant tonen. Voor reizen blijft een gratis creditcard zonder buitenlandtoeslag (zoals Curve, bunq Premium) vaak het voordeligst.

Waarom fluctueren koersen?

Wisselkoersen bewegen 24/7 op basis van vraag en aanbod op de FX-markten — dagelijks goed voor zo'n 7,5 biljoen dollar aan omzet, de grootste financiële markt ter wereld. De belangrijkste drivers:

• Renteverschillen — als de Fed de rente verhoogt en de ECB niet, wordt de dollar aantrekkelijker als belegging en stijgt de USD ten opzichte van de EUR.
• Inflatie — landen met hoge inflatie zien hun valuta typisch verzwakken (de Turkse lira is hier een tragisch voorbeeld van).
• Handelsbalans — een land dat veel exporteert verzamelt vreemde valuta en kan daarmee de eigen munt versterken.
• Geopolitiek en risk-off — bij crisis vluchten beleggers naar 'safe havens' zoals USD, CHF en goud.
• Centrale-bank-interventie — sommige landen koppelen hun munt expliciet (DKK aan EUR, HKD aan USD) of zwemmen tegen de markt in (Japan kocht in 2022 yen op om de koers te ondersteunen).

Praktische tips voor reizen

Onderweg in het buitenland zijn er drie manieren om aan lokaal geld te komen, en ze verschillen flink in kosten:

Bitcoin en Ethereum — anders dan klassieke valuta

Bitcoin (BTC) en Ethereum (ETH) staan tussen de gewone valuta in deze calculator, maar het zijn fundamenteel andere dingen. Klassieke valuta worden uitgegeven door centrale banken en hebben (meestal) een stabiele waarde. Crypto's worden gegenereerd door een gedecentraliseerd protocol, hebben geen centrale uitgever, en kunnen op één dag 5–10% bewegen — soms meer.

De koersen die hier worden getoond zijn momentopnames van de marktprijs op grote handelsplatformen (snapshot 2026-04-10). Als je écht crypto wilt kopen of verkopen, doe dat via een gereguleerd platform en wees je bewust van: handelsvolume, spread, withdrawal fees, en de fiscale plicht in box 3. Crypto is in Nederland namelijk gewoon vermogen — als je er meer dan het heffingsvrij vermogen aan hebt, betaal je box-3 belasting over de fictieve rendementen.

Een korte geschiedenis van de euro

De euro werd op 1 januari 1999 ingevoerd als rekeneenheid (girale euro) en op 1 januari 2002 als chartale munt — biljetten en munten in de portemonnees van 12 landen. Inmiddels (2026) gebruiken 20 EU-lidstaten de euro, met Kroatië als meest recente toetreder (2023).

Bij de invoering werd 1 EUR vastgelegd op 2,20371 gulden. Dat was niet helemaal eerlijk: veel Nederlanders hadden het gevoel dat prijzen 'in 1-op-1 verhouding' werden omgezet (een broodje van 5 gulden werd gevoelsmatig 5 euro), wat tot een gevoel van inflatie leidde dat economen de 'teuro' (van Duits 'teuer' = duur) noemden. Statistisch klopte dat niet — de officiële inflatie bleef rond 2% — maar het gevoel was hardnekkig.